Monday, 11 July 2011

Tower Of Power - There's Only So Much Oil On The Ground


Tower Of Power - There's Only So Much Oil On The Ground

There's only so much oil on the ground
Sooner or later there won't be much around
Tell that to your kids while you driving downtown
That there's only so much oil on the ground

Can't cut loose without that juice
Can't cut loose without that juice
If we keep on like we doing things for sure
Will not be cool - It's a fact
We just ai't got suffiecient fuel

There's only so much oil in the ground
Sooner or later there won't be none around
Alternate sources of power must be found
Cause there's only so much oil in the ground

There's only so much oil in the earth
It's a fact of life - for what it's worth
Something every little boy and girl should know since birth
That there's only so much oil in the ground

There's no excuse for our abuse
No excuse for our abuse
We just assume that we will not
Exceed the oil supply
But soon enough the world will watch the wells run dry.

Tuesday, 12 April 2011

Hier sta ik dan met een blogaward

Ik leef de laatste tijd ondergedoken, nou ja, wat mijn blog betreft dan. Het politieke en maatschappelijke klimaat is namelijk momenteel erg vervelend voor klimaatguru’s en andere de wereld reddende superhelden.
Maar nu ik van Annelies, blogger van het groene web, een mooie blogaward kreeg, is alles veranderd. Ik pak snel mijn klimaatguru-pak weer uit de geheime kast en vlieg spoedig weer over de steden van NL om voor een betere toekomst te vechten.

De laatste tijd heb ik een aantal keren de gelegenheid gehad om uitgebreid te vertellen over klimaatverandering, peakoil en het antwoord van de Transition Towns.
De ene keer was het een vriend, muzikant, producer en documentairemaker, de andere keer twee lieve buren die meewerken in de buurtmoestuin. Maar ik werd ook gebeld voor een afspraak met Zernike Group. Twee vrouwen die daar betrokken zijn bij een Europees innovatieplatform wilden van mij horen waar het Transition Towns model voor staat.

Dat vertellen gaat steeds beter, het verhaal zit er goed in. En ja, ik vind het ook écht leuk om te doen.
Wacht even: Leuk?
Dat geeft te denken.
Ik vind het dus blijkbaar leuk om mensen de stuipen op de lijf te jagen met peakoil verhalen. Gestikulerend omschrijf ik de Hubbert curve en geniet stiekem van het moment waarop ik dan vertel dat de schappen in de supermarkten binnen drie dagen leeg zijn als het transport door gebrek aan olie stil komt te liggen. En ik kan altijd een paar actuele data toevoegen om het dreigende Mad Max scenario te onderbouwen. 2010 was wereldwijd het warmste jaar ooit en tegelijk het jaar waarin ook de Nederlandse energieconsumptie haar absolute piek heeft bereikt. Zo, die zit.

Die avond met de buren had ik ook wat dieper in het wijnglas gekeken. De volgende ochtend werd ik dus wakker met een dubbele kater. De algemeen bekende kater ging gepaard met een peakoil kater: Hoe hebben we nou de hele avond over zulke ongezellige dingen kunnen praten?
Later die dag kon ik er ook wel weer om lachen. Ik moest terugdenken aan het moment waarop we ons hadden vorgesteld hoe we andere leden van de buurtmoestuin keihard voor ons zouden laten werken om dan, als de Grote Voedselkrisis gearriveerd is, in een mistige nacht onze eigen tuin helemaal leeg te halen. Achter de rug van de andere tuinierders om zouden we dan tot in de ochtend jam koken en groente inmaken, en de glazen vervolgens verstoppen.

Die zendingsdrang had ook al toen ik nog als fulltime muzikant door het leven ging: A man with a mission. Je hebt iets waarvan je helemaal doordrongen bent en je wilt dat uitdragen. Noot: Met mijn (absoluut geniale) muziek was het ook al zo dat er veel te weinig mensen belangstelling voor hadden.
In het geval van peakoil en klimaatverandering is de boodschap vrij hard, shocking. Maar de passie die ik voor het onderwerp voel is ergens wel dezelfde die ik tot een paar jaar geleden voor muziek had.

Een interessante ontdekking is dan nog deze: Waar ik denk dat mijn passie voor het muziek maken (en vooral ook componeren) voor mij altijd een vlucht was (de vriend die ik eerder noemde had het zelfs over een verslavende matrix), is mijn passie voor een betere wereld juist helemaal verbonden met het hier en nu. Ik heb het niet meer nodig om me dagelijks onder te dompelen in een virtuele wereld vol mooie klanken. Ik kies bewust ervoor om over de grote problemen van deze tijd direct met mensen te praten, ik heb er zelfs mijn werk van gemaakt. En nu begrijp ik het: Het heeft te maken met persoonlijke ontwikkeling. En daarom voelt het goed.

De komende tijd ga ik nadenken aan wie ik de blogaward ga doorgeven. Eigenlijk moet het nu wel een muzikant worden, of niet?

Thursday, 10 February 2011

Sunday, 6 February 2011

iemand nog een goeie mop?

Er wordt weinig gelachen in de wereld van de milieuclubs, voorvechters voor duurzame energie, anti-kernenergie-activisten, Transition Towns, duurzame buren en lokale voedselcoöperaties.
De klimaatguru heeft daarom besloten om deze blog voortaan te gebruiken om grappen en komische anekdotes rond onderwerpen als klimaatverandering en piekolie te verzamelen.

Zo, nu verwacht je natuurlijk een mop.

Staat een man bij de kassa van de supermarkt. De cassière vraagt: Goh, meneer, wat gaat uw met al die olijfolie doen? Zegt de man: Ik heb gehoord dat de olie opraakt!

OK, dit kan beter. Help me, stuur me goede transitiemoppen, milieugrappen en rare verhalen!

Tuesday, 14 September 2010

Greenem vs Nudge

Ik ben zelf druk bezig om het nieuwe ODE initiatief duurzameburen.nl van de grond te tillen.
Dus kijk ik voortdurend om me heen: Welke andere startups zijn er, wat zijn nieuwe clubs om in de gaten te houden. Nu ben ik bijvoorbeeld benieuwd naar een titanengevechtje dat volgens mij binnenkort zal losbarsten tussen Greenem en Nudge. Na wat ik hoor en lees lijken deze twee concepten toch heel wat raakvlakken te hebben.

Wat gaat het geheimzinnige nieuwe consumentenplatform Greenem.com doen waar ook Maurits Groen ineens over twittert?
Begin van dit jaar was ik vanuit ODE betrokken bij het bedenken van het Greenem concept. Ik ben overtuigd van de slimme opzet van deze site, het moet dé groene prijsvergelijker op internet worden, met een community en vooral ook veel leuks (games!) eromheen. De man achter Greenem is Ad van Wijk, ex CEO van Econcern. Via zijn netwerk zijn inmiddels vele bekende groene opinionleaders aangehaakt, waaronder dus ook Groen.

Tegelijk is ook Nudge.com aan het opstarten. Nudge verzamelt groene stippen op de kaart van NL, het lijkt een beetje op de kaart waarop wij nu onze duurzame buren verzamelen. Nudge wil zoiets als Utopia.de worden, een grote en alles omvattende site voor de 'strategische consument'. De oprichter Jan van Betten komt ook met een goed gevuld adresboekje, hij was tot kort geleden CEO Reed Elsevier Duitsland.

Natuurlijk zijn we met alle duurzame mensen van NL één grote familie. Maar ondertussen vist elke club toch in dezelfde vijver. Hoeveel enigszins groene Nederlanders zijn er? Ik schat 20%. Deze doelgroep wordt elke dag belaagd met nieuwe initiatieven. Doe de Treemagotchi actie. Doe mee met 10/10? Hoe hoog is uw energieverbruik? Volg je Femke? In mijn actielijst van geselecteerde clubs die ik wil benaderen voor mijn Duurzame Buren project staan ca. 200 duurzame Nederlandse initiatieven die online actief zijn. De lijst is niet te koop, haha.

Greenem of Nudge?
We wachten het af, het wordt één groot feest!

Thursday, 8 July 2010

Weergaloze financiële depressie in 2011?

Ik las een verslag van de '2010 Transition Network conference' in Engeland van de hand van Rob Hopkins.
Tijdens die conferentie was de presentatie van ene mevrouw Stoneleigh een hoogtepunt, Hopkins:

'Another highlight (if that’s the right word) was the talk by Stoneleigh, called ” Making Sense of the Financial Crisis in the Era of Peak Oil”, which you can hear in full here.  Stoneleigh is one of two editors of the ‘Automatic Earth’ blog, and her talk was stark, stunning and very much strengthened the case that economics needs to become a third ‘leg’ of Transition alongside peak oil and climate change.  Her talk affected people deeply, and people’s reaction to it went on to become one of the things that defined the rest of the conference.  Her prognosis was that the world is on the cusp of an economic collapse on the scale of the Great Depression as the debt bubble bursts.  Not much that would have been new to Transitioners, but the way she built her argument was very compelling.'

Ik heb de speech beluisterd en ben eerlijk gezegd (alweer...) wat aangeslagen. Niet de klimaatverandering of peakoil zijn de dingen waar we ons nu op moeten voorbereiden. Allereerst krijgen we te maken met een financiële depressie die haar weerga niet kent. Volgens Stoneleigh breekt volgend jaar (2011) al de pleuris los. Haar advies nummer 1: Zorg dat je geen schulden hebt. Nog duidelijker: Heb je een huis met een hypotheek? Verkoop het zo lang het nog kan.

Ik vind haar redeneringen zeer helder. Maar soms vraag ik me wel af of ik niet helemaal de weg kwijt ben. Ik heb nauwelijks mensen om me heen waarmee ik het hierover kan hebben. Hoe denk jij erover? Reacties zijn meer dan welkom.

De speech van Stoneleigh duurt een uur. Het Q&A gedeelte is ook interessant en bevat nog meer gedetailleerde uitleg. http://sheffield.indymedia.org.uk/2010/06/453356.html

Tuesday, 15 June 2010

EIA: Peakoil has arrived

Vrijwel iedereen heeft het gemist, maar piekolie is onlangs indirect bevestigd door de EIA (US Energy Information Administration). In haar jaarlijkse rapport over de toekomst van de Amerikaanse energieconsumptie en -productie zijn de prognoses voor de komende jaren dramatisch naar beneden bijgesteld.

Steven Kopits van Douglas-Westwood interpreteert de statistieken in een post op EconBrowser en komt met een verrassend verhaal:

Tot 2007 schetste de EIA een rooskleurige toekomst met een aanvoer van olie die almaar groeide met de vraag. In 2030 zouden duizelingwekkende 118 mbpd (million barrels per day) te bereiken zijn. Maar in de loop van de laatste drie jaar is dit optimisme geslonken. Met elke volgende prognose werd het minder. De laatste drie jaar is de prognose voor 2030 verlaagd met liefst 14 mbpd. Een hoeveelheid olie die overeenkomt met de gezamenlijke olieproductie van Saudi Arabië en China!

Hierbij is het een terechte vraag hoeveel waarde we aan dit soort vergezichten kunnen hechten. Er zijn veel onzekerheden. Écht interessant wordt het als we naar de korte termijn kijken, de voorspellingen zijn dan namelijk een stuk betrouwbaarder.

Welnu, voor de rest van dit decennium voorspelt de EIA geen enkel jaar waarin de olieproductie met meer dan ook maar 1% groeit! De gemiddelde groei is 0.6% per jaar van 2011 tot 2020. De productie kruipt nog wel van 86 mbpd naar ongeveer 92 mbpd in 2020, maar dat kun je nauwelijks meer groei noemen. In feite komt dit overeen met de globale productiecapaciteit waarop we momenteel zitten.
Anders gesteld: De EIA verwacht dat de olieproductie de komende tien jaar nog maar amper zal stijgen. Gecombineerd met de snel stijgende vraag naar olie is maar één conclusie mogelijk: Peakoil has arrived.

Lees meer: http://www.businessinsider.com/everyone-missed-it-but-the-eia-just-totally-confirmed-peak-oil-2010-6#ixzz0qCWvm2qPLees meer: http://www.businessinsider.com/eia-annual-energy-outlook-2010-5#ixzz0qCXIhQYh
Dit artikel is eerder gepubliceerd op www.sargasso.nl