Thursday, 10 December 2009

Voor de klimaatsceptici, de CO2-ontkenners en de poolijs-smelt ongelovigen

Vorige week publiceerden hackers mails van wetenschappers van de University of East Anglia's Climatic Research Unit op internet waaruit zou moeten blijken dat wetenschappers met klimaatcijfers rommelen.
En hoppa, de discussie barst weer los.

Ik word hier zo moe van.
Gelukkig is er nog de film van Greg Craven.
Hij is steenoud en toch nog relevant.
Inmiddels 7 miljoen keer bekeken!
  Waaaaat?   
Daar heeft toch vast weer iemand met de cijfers geknoeid. YouTubegate zeg ik.

Friday, 27 November 2009

Grootse windplannen, but 'not in my backyard'


Onlangs heb ik deelgenomen aan een gesprek over het visiestuk over windenergie op land van de Milieufederatie Noord-Holland (download pdf). Op het Diemer gemeentehuis zaten aan tafel de auteurs (Juriaan Jansen en Manuel den Hollander), de wethouder milieu, de betrokken ambtenaar en een paar mensen van het Diemer klimaatnetwerk. Hoe breng je windenergie en landschap in harmonie? De Milieufederatie Noord-Holland in het kort: Rijopstellingen van tenminste 8 molens van 5 MW met een tiphoogte van 180 meter. De windparken komen in industriële gebieden, op plekken waar het landschap toch al niets meer voorstelt. Daarvoor in ruil is het de bedoeling dat kleine molens die het landschap verrommelen worden gesloopt.
Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten (jeetje, daar ben ik lid van) onderschrijven deze visie en er is een mooie kaart gemaakt waarop je kunt zien waar de windparken volgens hun moeten komen.

Zij negeren de Noord-Hollandse windexpert Cees Bakker die vindt dat rijen van minimaal 8 stuks van 5 MW vrijwel nergens in NH gerealiseerd kunnen worden. Bakker schrijft in de Windnieuws van oktober 2009: 'Als dat wet wordt kunnen we in Noord-Holland helemaal opnieuw beginnen.' Hij weet wat hij zegt: 5MW-molens zijn de grootste molens die er momenteel überhaupt bestaan. Een fotomontage met zo'n molen naast de Amsterdamse Rembrandstoren is inmiddels weer uit het rapport verwijderd omdat hij te confronterend was. Ik heb 'm even uit het oude rapport geknipt, zie hiernaast.

Tuesday, 17 November 2009

What a way to go

Ik dacht dat ik niet meer zo snel ondersteboven zou raken door een documentaire.
Maar zondagavond zag ik 'What a way to go' van Timothy S. Bennett.
Een lange zware trip.
Na een snel gemonteerde samenvatting van de clusterf*ck rond klimaatverandering en piekolie voegt Bennett ook nog 'overbevolking' aan de shitstorm toe. Vele wetenschappers, maar ook kunstenaars en gewone mensen komen aan het woord. Met zijn haast monotone, hypnotiserende stem leidt Bennett mij door de documentaire en naar de conclusie dat er uiteindelijk geen uitweg is: We zijn onherroepelijk bezig om onszelf te vernietigen, en snel ook.

Sunday, 18 October 2009

Ik haat kunstgras

Wat heeft iedereen toch met kunstgras? Het lijkt steeds normaler te worden. Elke voetbalclub heeft er recht op en ook in privétuinen schijnt kunstgras in de mode te zijn.
Uit de brochure van Joosten kunststoffen: 'Het is een blijvend alternatief voor natuurgras en is leverbaar in vele kwaliteiten. Anno 2009 heeft iedereen een zeer druk leven en dan is kunstgras met zijn geringe onderhoud en mooi resultaat de ideale uitkomst.' Jajaja, je kunt er ook na 3 weken non stop regen nog prima op voetballen. Word eens wakker, wat zijn we aan het doen? Het is toch bizar dat we het normaal zijn gaan vinden om vele vierkante-kilometers natuur kapot te maken en met plastic te bedekken.

Friday, 18 September 2009

Transitie Handboek

Ik ben er inmiddels overheen, het gaat weer.
Aan het begin van deze zomer heb ik het Transitie Handboek van Rob Hopkins gelezen. Het boek gaat over klimaatverandering en piek-olie, en over hoe we ons moeten voorbereiden op een leven zonder olie. Rob Hopkins (de man in de clip hiernaast) ontwikkeld vervolgens een positieve visie waarin mensen weer bij elkaar komen om aan de veerkracht van hun stad te werken.
Ik had me tot dat moment onvoldoende verdiept in de problematiek van piek-olie. Zegmaar: niet.

Thursday, 19 February 2009

Wind en het Nederlandse onderbewustzijn

Ik hoor het de laatste tijd vaak: Nederland loopt achter als het gaat om opwekking van windenergie. Nog geen 3% van de Nederlandse energie wordt met windkracht geproduceerd. In vergelijking met koploper Denemarken (20%) slaat Nederland een bedroevend figuur. Van alle duurzame energie die in Nederland wordt opgewekt komt het leeuwenaandeel (30%) van windturbines, dat dan weer wel. En dat percentage groeit momenteel hard. Als straks de nieuwe offshore windparken in bedrijf zijn zal het plaatje er wel weer wat beter eruitzien.

Over percentages en proporties gesproken: Er wordt disproportioneel veel over windenergie gepraat. Iedereen lijkt er wel een mening over te hebben. De kenner praat liefdevol over Lagerweytjes en het zelfleveringsmodel, de vogelaar over de impact van offshore windmolenparks op de vogeltrek. Progressieve stedelingen willen hippe kleine molens op hun dak ook al leveren deze nauwelijks stroom; natuurliefhebbers klagen over horizonvervuiling, bewoners over geluidsoverlast en slagschaduw.
Ik hoor verhoudingsgewijs veel minder over zonnepanelen, waterkrachtcentrales, warmtepompen, warmtekrachtkoppeling of vergistingsinstallaties.